In 1956 gaf Philips de opdracht aan de beroemde architect Le Corbusier om een paviljoen te bouwen voor de wereldtentoonstelling in Brussel. Le Corbusier besloot om niet de zoveelste bedrijfstentoonstelling te ontwerpen, maar vertelde Philips dat hij een ‘elektronisch gedicht’ zou maken over de technologische ontwikkeling van de mensheid. Samen met de componist Edgar Varèse, de architect Iannis Xenakis en de cinematograaf Philippe Agostini, ontwierp hij een opzienbarend kunstwerk waarin licht, geluid, film en architectuur gecombineerd werden tot een ongekend multimediaspektakel. Op STRP vindt er een symposium plaats rond dit bijzonder stukje cultureel erfgoed dat ontstond in het NatLab in Eindhoven.

In de binnenruimte van het futuristische paviljoen op de Wereldtentoonstelling staan vijfhonderd bezoekers met spanning te wachten op wat komen gaat. Terwijl een inleidende tekst geprojecteerd wordt op een wand, klinken links en rechts zoemende en oscillerende klanken uit weggewerkte speakers. Een pop van een naakte vrouw in de nok van het paviljoen licht op wanneer ultraviolette lichten over de schuine zijwanden flitsen. Mensen schrikken van de vreemde elektronische tonen die op hen af komen rollen vanuit de verte van het paviljoen. Abstracte lichtpatronen en grafische beelden en foto’s van apen, vogels, skeletten, ontploffingen, machines en baby’s wisselen elkaar af terwijl de geluidscompositie zich steeds lijkt te verplaatsen langs de wanden van het tent-achtige gebouw. Na acht minuten doven de lichten en is het stil. Nog onder de indruk schuifelen de mensen naar de uitgang om plaats te maken voor de volgende groep nieuwsgierige wereldtentoonstellingbezoekers.

Le Poème Électronique vertelt het verhaal van de mensheid en haar streven naar harmonie in een steeds technologischer wordende samenleving. Midden jaren ’50 is technologie een bron van hoop, inspiratie en optimisme. Thuis zit de familie gekluisterd aan radio of zwart-wit televisie, in de straten rijden de eerste betaalbare auto’s, en de Russen lanceren de eerste satelliet Sputnik. In het Natuurkundig Laboratorium (Natlab) van Philips in Eindhoven worden in die tijd niet alleen nieuwe elektronische apparaten ontwikkeld (zoals een heuse kleurentelevisie), maar wordt er ook gewerkt aan toekomstmuziek. Met grote taperecorders, spoelen, mengpanelen en zelfgemaakte elektronische instrumenten experimenteren pioniers als Dick Raaijmakers, Tom Dissevelt en Henk Badings met nieuwe elektronische muziek. Het is in deze technische speelplaats op Strijp-S waar de componist Varèse enkele maanden verbleef om samen met de Natlab-technici te werken aan Le Poème Électronique in het mathematisch geconstrueerde paviljoen op de wereldtentoonstelling.

Op STRP vindt er op donderdag 9 april een symposium plaats met lezingen, presentaties, en kunstwerken over Le Poème Électronique en haar betekenis in deze tijd. Meer informatie over Le Poème Électronique en het programma kun je vinden op www.strp.nl.